How are you : Kyushu Live !

คำนำ หนึ่ง

เรื่องราวต่อไปนี้เป็นเรื่องจริงที่แต่งขึ้นจากประสบการณ์ตรงสดๆเย็นๆ (เนื่องจากตอนที่ไปเป็นหน้าหนาว เลยขอไม่ใช่คำว่าสดๆร้อนๆ) ที่เพิ่งผ่านมา ฉะนั้นขอได้โปรดทำใจหากข้อมูลตกหล่นไปบ้างหรือชื่อที่มาจากภาษาญี่ปุ่น อาจผิดเพี้ยนไปบ้าง เนื่องจากเป็นข้อมูลที่ไม่ได้เรียบเรียงอย่างสมบูรณ์นัก อย่างที่บอก นี่เป็นเรื่องราวที่เน้นความสดเป็นใจความสำคัญ หากผิดพลาดไปบ้าง ขออย่าได้ถือสากันเลยนะ

 

คำนำ สอง

หากเรื่องราวต่อไปนี้มีการพาดพิงถึงชื่อเสียงเรียงนามของใครหรือบุคคลใด ขอบอกว่าเป็นสิ่งที่เราตั้งใจอย่างแท้จริง เพราะถ้าไม่รักไม่ชอบพอกันจริง เราไม่พูดถึงให้เมื่อยนิ้วแน่นอน

 

150110

1 คำอวยพร

"ตั้งใจทำงานนะ"
"ครับ"
"ดูแลสุขภาพนะ"
"ครับ"
"โชคดีนะ"
"ครับ" 

ที่ออฟฟิศดาโกะชายสองคนกำลังสนทนากับผู้มีอุปการะคุณที่ให้การสนับสนุนและก่อร่างสร้างคิวชูทริปนี้ขึ้นมาจนเป็นรูปเป็นร่าง บอกกล่าวกับเราอย่างใจดี ถึงเวลาร่ำลากันเสียที ไม่รู้จะดีใจหรือเสียใจดี

ไม่ทันที่เราได้ปิดประตูออฟฟิศสนิทดีผู้อุปการะคุณท่านเดิมยังตะโกนไล่หลังส่งกำลังใจให้เราอีกครั้งว่า

"ห้ามตายนะครับ"

เป็นคำอวยพรที่สั้นและทรงพลังที่สุดที่เคยได้ยินมาเลย

 

160110

2 นางฟ้า

ขณะนี้เป็นเวลา หนึ่งนาฬิกาสามสิบนาที ในขณะที่ใครบางคนกำลังหลับใหล หรือ ใครบางคนกำลังเต้นแร้งเต้นกา หรือเต้นท่าเกาหลีอยู่ในผับไหนสักแห่ง ผมกับเพื่อนร่วมทริปกำลังอยู่บนเครื่องของสายการบินที่ชอบว่ารักคุณเท่าไหน จากสนามบินสุวรรณภูมิสู่สนามบินฟุคุโอกะ กัปตันบอกเราว่า ใช้เวลาประมาณ ห้าชั่วโมง ไม่ขาดไม่เกิน

ขณะที่ผมกำลังหิวไส้กิ่ว แต่ก็ต้องทนกินเพียงขนมกล้วยกับน้ำส้มเพราะยังไม่ถึงเวลาอาหารเช้าที่พร้อมเสริฟในอีกสามชั่วโมงข้างหน้า โชคดีที่มีคุณนางฟ้าใจดีมาช่วยให้ลำไส้ไม่งอแงไปมากกว่านี้ หลังจากที่รู้ว่าเรากำลังหิวจัดขนาดที่ว่ากินหลินปิงได้ทั้งตัว เนื่องจากไม่ได้กินอะไรมาตั้งแต่เที่ยง เพราะกำลังตั้งหน้าตั้งตาสะสางงานให้เสร็จสิ้นก่อนจะออกเดินทาง ฟังดูเป็นคนที่เอาใจใส่หน้าที่การงาน แต่จริงๆแล้วเป็นงานที่หมักไว้ตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว จนเกลือเกือบขึ้น

นางฟ้าคนเดิมกลับมาอีกทีพร้อมขนมกล้วยหนึ่งชิ้นกับน้องโฟร์โมสต์อีกหนึ่งกล่อง กับคำถามที่ดูเป็นกันเองมากเหลือเกินกับผู้โดยสารผู้มีจินตนาการล้นเหลืออย่างเรา

"จะเบิ้ลไหมค่ะ"

พร้อมๆ กับส่งยิ้มที่ทำให้ผู้โดยสารกระเพาะคราด อิ่มไปอีกหลายวันหลายคืน

 

3 ไม่ต้องสงสัย

แปดนาฬิกาตรงล้อแตะรันเวย์ของสนามบินพอดิบพอดี แบบมีกระตุกนิ่มๆให้พอลุ้นเล็กน้อย คุณกัปตันที่มีแต่เสียงประกาศออกไมค์ว่าขณะนี้อุณหภูมิภาคพื้นดิน สามสิบแปดองศาฟาเรนไฮต์ หรือ สามองศาเซลเซียส ทำเอาเรารู้สึกหนาวขึ้นมาจับใจทั้งที่ตัวยังอุ่นอยู่แท้ๆ

คุณคาเมะทานิ นัดกับเราว่าจะมารับที่สนามบินฟุคุโอกะตอนแปดโมงเช้า โชคดีว่า เจ้าหน้าที่ตม.ใจดีอนุญาตให้กระเหรี่ยงอย่างเราเข้ามาเที่ยวคิวชูสิบห้าวันตามที่วางแผนไว้ได้โดยไม่มีอะไรขัดข้อง เรามีโปรแกรมการเดินทางที่ชัดเจน เรามีที่พักที่แน่นอน เรามีงบประมาณที่เหมาะสม

หลายคนบอกว่าการจะผ่านตม.ญี่ปุ่นได้นั้นเป็นเรื่องยุ่งยากและน่าเบื่อหน่าย จริงๆ ถ้าเราไม่มีอะไรน่าสงสัย เจ้าหน้าที่ตม.ก็คงไม่มีอะไรต้องสงสัยในตัวเรา

ก่อนจะปล่อยให้เราเดินจากมาเจ้าหน้าที่คนเดิม ยื่นพาสปอร์ตคืนให้พร้อมๆ กับรอยยิ้มพิมพ์ใจและประโยคที่เธอคงจะพูดซ้ำมาเป็นแสนเที่ยวแล้วว่า

 "ยินดีต้อนรับสู่คิวชูนะคะ"