ขาว ข้น หวาน มัน

.

หลังเลือกร้านยะไต้ที่หมายตาไว้ได้ จริงๆ ไม่ได้เลือกอะไรมากมาย เห็นร้านไหนคนว่างก็เข้ามันซะร้านนั้นเลย ไม่ไหวแล้ว ขอแค่ให้มีราเมนขายเป็นใช้ได้ เพราะตั้งใจแล้วว่าคืนนี้ยังไงก็ต้องขอลอง “ฮากาตะราเมน” จั๊กน่อย !

.

ฮากาตะราเมน หรือ ราเมนน้ำซุปกระดูกหมู น้ำซุปสีขาวขุ่น รสชาติหวานมันเค็ม ถือได้ว่าเป็นน้ำซุปที่มีเข้มข้นที่สุดในบรรดาน้ำซุปราเมนสัญชาติญี่ปุ่น ซึ่งกว่าจะได้น้ำซุปสีขาวขุ่นเข้มข้นขนาดนี้ ต้องใช้เวลาเคี่ยวเป็นวันๆ เชียว (เปลืองแก๊สเปลืองถ่านน่าดูนะนั่น) เพราะต้องเคี่ยวให้ถึงส่วนเนื้อกระดูกด้านในอีกชั้นหนึ่ง แต่ความพิเศษของ “ทงคตสึราเมน” หรือราเมนน้ำซุปกระดูกหมูก็เฉือนกันตรงนี้แหละ

.

.

บางร้านก็มีการประยุกต์เอากระดูกปลา กระดูกไก่ผสมเพิ่มเข้ามาต้มและตุ๋นไปด้วยพร้อมกัน บางร้านเอาผลไม้บางชนิดต้มลงไปด้วย กลายเป็นสูตรน้ำซุปกระดูกหมูที่แตกต่างกันไปของแต่ละร้าน

.

สำหรับผู้คร่ำหวอดอยู่ในวงการราเมน ใครที่ยึดถือทงคตสึราเมนเป็นสรณะ เคยไปชิมราเมนน้ำต้มกระดูกหมูอร่อยๆ ที่ไหนมาแล้วติดอกติดใจ อยากให้มาลองชิมฮากาตะราเมนที่นี่ด้วย เพราะนี่สุดยอดราเมนแห่งเกาะคิวชู ต้นตำรับราเมนน้ำซุปกระดูกหมูแห่งชาติ ที่ทั้งขาว ข้น หวาน มัน อร่อยเด็ดสุดๆ

.

ภายหลังแหวกม่านผ้าใบเข้าไป ก็เจอเข้ากับอุ่นไอสีขาวด้านในฟุ้งๆ ตลบอบอวลอยู่เต็มร้านไปหมด เหมือนภาพความฝันที่ในหนังในละครมันชอบทำให้ฟุ้งๆ เบลอๆ ยังไงยังงั้นเลย

.

จากที่เย็นๆ ข้างนอกเมื่อกี้ก็รู้สึกอุ่นเนื้อตัวขึ้นมาบ้าง

เฮ้อ ค่อยยังชั่ว

.

อีกฝั่งของเคาน์เตอร์ เป็นชายร่างจ้ำม่ำสองคนยืนเบียดกันอยู่ด้านใน จนร้านที่ว่าเล็กอยู่แล้ว ยิ่งเล็กจัดเข้าไปอีก พอเห็นผู้บุกรุกเข้ามาเท่านั้น แกก็ตะโกนเสียงดังใส่เราทันที

.

.

“อิรัชไช !”

ยินดีต้อนรับสู่ร้านราเมนของผมครับ !

“ขอราเมน 3 ชาม ด่วนๆ เลยเฮีย !”

"ช้าๆ เดี๋ยวจับเฮียไปทำชาชูนะจะบอกให้"

โชคดีที่พวกเฮียฟังภาษาไทยไม่รู้เรื่อง พวกเราเลยรอดตาย

.

หลังสิ้นเสียง “ไฮ่” เมื่อได้รู้ความต้องการของน้องๆ ผู้หิวโหยอย่างเราแล้ว สองเฮียก็รีบก้มหน้าก้มตาทำราเมนชามละ 500 เยน ให้เราทันที

คนนึงลวกเส้น ปรุงซุป คนนึงจัดจานชามเตรียมแต่งหน้าตาแต่งฮากาตะราเมนให้เราอย่างแข็งขัน ภายใต้หมอกควันจางๆ ในร้าน มีกลิ่นน้ำซุปกระดูกหมูตลบอบอวลยั่วน้ำลายเหลือเกิ๊น

.

.

เพียงชั่วอึดใจราเมนที่สั่งไว้ก็พร้อมเสิร์ฟ

.

เส้นราเมนเล็กเรียว จมอยู่ในน้ำซุปสีขาวขุ่นกับชาชูชิ้นกำลังดี โรยหน้าด้วยต้นหอมและงาคั่วกับสาหร่ายอีกหนึ่งแผ่น

.

.

.

หน้าตาอาจจะดูธรรมดา แต่ทว่ารสชาติล่ะ

แล้วฮากาตะราเมนของแท้ต้นตำรับราเมนน้ำซุปกระดูกหมูก็เข้าปากเราคำแรก

.

“เฮ้ย นี่มัน...”

เราทำอึ้งตะลึงตาค้างแบบการ์ตูนญี่ปุ่นที่เวลากินอะไรอร่อยโคตรเข้าไปมักจะมีอาการประมาณนี้

.

น้ำซุปสีขาวขุ่น รสเข้มข้นหวานมันอย่างที่ทุกคนร่ำลือกันจริงๆ แถมกลิ่นก็ยังหอมฉุยเป็นบ้า ส่วนเส้นบะหมี่ก็เล็กเรียวเหนียวนุ่มดีจังแฮะ ดูดเข้าปากง่ายเลยแบบนี้

.

“อร่อยเว้ยเฮ้ย !” ใครบางคนในกลุ่มพวกเราพูดขึ้นมา

.

ใช่ อร่อยเว้ยเฮ้ย จริงๆ ด้วย รสชาติทุกอย่างกลมกล่อมเข้ากันดีทีเดียว ทั้งน้ำซุปกระดูกหมูและเส้นบะหมี่ ส่วนชาชูที่เป็นหมูติดมันนุ่มๆ ก็หวานหอมอร่อย นิ่มจนแทบไม่ต้องเคี้ยวทีเดียวเชียว

.

เราคีบเส้นบะหมี่แล้วดูดเข้าปากอย่างแรง จนเสียงดัง

“ซู้ดดดดด.....”

.

ตามธรรมเนียมญี่ปุ่น เวลากินบะหมี่ต้องซู้ดให้เสียงดังๆ เข้าใว้ เสียงซู้ดเป็นเหมือนคำชมว่าบะหมี่ชามนี้อร่อยมากแค่ไหน

ยิ่งซู้ดดังเท่าไรยิ่งดี ยิ่งซู้ดดังมาก ก็แสดงว่ายิ่งอร่อยมาก !

.

.

เราเลยพยามยามซู้ดให้ดังสุดๆ แบบไม่กลัวเส้นเสิ้นสะบัด เพื่อเป็นการบอกให้สองเฮียได้รับรู้ว่า ราเมนของพวกเฮียอร่อยเด็ดถูกใจเราจริงๆ

.

อร่อยสมกับที่เป็นสุดยอดราเมนขาว ข้น หวาน มัน

แห่งเกาะคิวชู